آهنگ بی همزبان از محمدرضا شجریان

هر دمی چون نی از دل نالان شکوه ها دارم
روی دل هر شب تا سحرگاهان با خُدا دارم
هر نفس آهی است کَز دل خونين
لحظه های عُمر بی سامان، ميرود سنگين
اشک خون آلوده ام، دامان ميکُند رنگين
به سکوت سرد زمــان به خزان زرد زمــان
نه زمان را درد کسی نه کسی را درد زمان
بهـار مردمی ها دِی شد زمـان مهربانی طِی شد
آه از اين دَم سردی ها خدايـا