آهنگ حوری دانیال مقدم | گوگولي مگولي بوبولی ببولی

دختراي ايران همه يه جور حوري ان
همه خيلي نجيبن همش بوي گل ميدن
همشون عاشقه عشقن همه پِي شوهرن
اونا اصلا دوست ندارم با غريبه بپرن
همشون خاصنو يه ستارن ،
پره بركت انگار طلاي شاليزارن
زناي دنيا جلوشون همه كم ميارن
توي تاريخ توي جنگا كلي كشته دادن
گوگولي مگولي بوبولی ببولی
بايد بموني پيشم
سايت يه روزي كم بشه ديوونه ترم ميشم
نزار بد بین شم ، تو بمون پیشم
جان من مرحم باش تو بري منم بد ميشم
من یه زن آریایی که
تو بدنم تَركشه
يه گُردان واسم جون ميدن
يه تاره موهام كم بشه
ميبندم چطرمو
راه ميرم زير بارونم
دوست دارم تو تنهايي
لاك بزنم به ناخونم
هزارتا چشم ناپاك
وصله به جون و تنم
حقوقتو ميخورن
چون كه فقط من زنم؟
اگه که ازاد بگردم
يه هرزه از ديد تو
خوب میتونی راحت ببندي
اون چشاي هيزتو
دلم ميخواد بخونم
بكوبم و برقصم
دلم میخواد شاد باشم
و از هيچ تهديدي نترسم
ندارم امنيت
نه هيچكجا و لحظه اي
ميتركه بغضم دائم
مثل بمب هسته اي
من كه پر از ارزشم به تنهايي يه ارتشم
مادر يه سرزمين تو تحريم حتي جنگشم
اين كشورو ميسازيم
با عشق و صلح و رشادت
باید همدلی و صداقت
با گفتار پُر نجابت
و كِردار خوشو رضايت
پر بشه توي مملكت
گوگولي مگولي بوبولی ببولی
بايد بموني پيشم
سايت يه روزي كم بشه ديوونه ترم ميشم
نزار بد بین شم ، تو بمون پیشم
جان من مرحم باش تو بري منم بد ميشم
خيلي وقتا دلشون شكست ولي اخ نگفتن
نيفتن چپ نيوفتن ، نشه بد شن باهامون دَر بيوفتن
اگه زن ها بد بشن مردا سر تا پا تو كفرن