آهنگ بیست و چند سال از وحید دانشور

این همه دوری واسم سخته
میدونی چند وقته دلم گیره
قلبمو مال خودت کن
برس حالمو خوب کن بیا دیگه
نزار قلبم بره از دست
بیا تا فرصت هست عوض کن این حالو
بیا تا عاشقیه مودم
چطوری زنده بودم
این بیست و چند سالو
بیا بگیر دست منو ببر باخودت
هرچی بگی قبوله حق با توئه
این قلب مغرور و بی عاطفم اون
قدر بزرگ نبود پیش تو دریا شده
بیا بگیر دست منو ببر باخودت
هرچی بگی قبوله حق با توئه
این قلب مغرور و بی عاطفم اون
قدر بزرگ نبود پیش تو دریا شده
از این روزای بی تو دیگه سیرم
زیر بارون هنوزم دلشوره میگیرم
یجوری رفتی که باور کنم برگشتی تو کار نیست
در و دیواراین خونه ازم سراغتو میگیره
بیا بگیر دست منو ببر باخودت
هرچی بگی قبوله حق با توئه
این قلب مغرور و بی عاطفم اون
قدر بزرگ نبود پیش تو دریا شده
بیا بگیر دست منو ببر باخودت
هرچی بگی قبوله حق با توئه
این قلب مغرور و بی عاطفم اون
قدر بزرگ نبود پیش تو دریا شده